زهرا رحمتی: حدود دو ماه است که لولهکشی آب چشمه امام رضا در منطقه دهبالای کرمان، اعتراض ساکنین منطقه را برانگیخته؛ مردم میپرسند چرا باید برای تامین آب شرب کرمان، طبیعت و روستاهای اطراف هزینه بدهند؟
نگرانی اصلی نویسنده کارزار این است که انتقال آب چشمه میتواند حیات طبیعی منطقه و به ویژه 1300 درخت کهنسال و چندصدساله دهبالا را با خطر مواجه کند. درختان کهنسال دهبالا شامل بید، چنار و سنجد هستند و قدمت برخی از آنها به حدود ۸۰۰ سال میرسد؛ درختانی که علاوه بر ارزش طبیعی، بخشی از میراث تاریخی و زیستی منطقه محسوب میشوند. همچنین حدود ۱۲۰ گونه گیاهی این منطقه به آب چشمه وابستهاند. علاوه بر ادامه حیات طبیعت، زندگی 300 خانهوار روستایی که از چشمه برای شرب و دامداری استفاده میکنند و حیات وحش این منطقه، در صورت قطع شدن این منبع آب در خطر میافتد و حیوانات منطقه در خطر شکار یا از بین رفتن قرار میگیرند.
نویسنده کارزار در مصاحبه بیان میکند:«مردم منطقه با اصل حل بحران آب مخالف نیستند؛ مسئله، شیوهای است که برای این کار انتخاب شده است». از نگاه او، کمآبی درد مشترک مردم است، اما قرار نیست برای حل یک بحران، بحران دیگری ساخته شود.
نویسنده کارزار در مصاحبه خود تأکید میکند که مطالبه شهروندان معترض توقف چنین پروژههایی نیست؛ آنها خواهان بررسی پیامدهای زیستمحیطی پروژه و شفافیت عمومی هستند. پرسش اصلی این است که آیا پیش از آغاز لولهکشی، راههای جایگزین بررسی شدهاند؟ آیا نظر کارشناسان محیطزیست در نظر گرفته شده است؟ و مهمتر از همه، چه تضمینی وجود دارد که انتقال آب، به از بینرفتن تدریجی پوشش گیاهی منطقه منجر نشود؟
این دسته پرسشها هنوز نیازمند پاسخ رسمی هستند. مسئولان شهرداری و آبفای استان به عنوان مجری پروژه، باید توضیح دهند در این طرح سهم طبیعت و ساکنان روستا از آب چشمه پس از اجرای آن چقدر خواهد بود. درخواست معترضین این است که پروژه به صورت مستقل و میدانی بررسی شود، حقآبه این مسیر و روستاهای مسیر و محیط زیست این منطقه تعیین شود و تا پایان تحقیقات، تخریب طبیعت توسط این پروژه متوقف شود.
